13 Herkenbare struggles als je net bent afgestudeerd

Het is een bijzondere tijd, de tijd dat je net bent afgestudeerd en voor het eerst geconfronteerd wordt met de volgende stap. Zelf vond ik het best heftig: tijdens je studie heb je natuurlijk al die tijd een doel, namelijk je papiertje(s) halen. Maar nu valt dat weg, en heb je het doel waar je al die jaren naar toe hebt gewerkt gewoon behaald. 

Uit mijn omgeving en via Instagram heb ik begrepen dat ik niet de enige was die dit een lastige fase vond (vindt?). Daarom leek het me wel leuk om met input van jullie, mijn omgeving en mijzelf de meest herkenbare struggles van een net-afgestudeerde op een rijtje te zetten:

  1. En nu? EN NU?! Heel veel mensen gaan ineens verre reizen maken, of hebben meteen een droombaan te pakken. Hoe dan? Welke kant wil je eigenlijk op? Wat KAN je eigenlijk nu? Waar wil je wonen? Ga je eerst ergens wonen en dán een baan zoeken, of een baan zoeken en daar wonen?
  2. En de volgende stap: Wat is verstandig en waar moet je in godsnaam beginnen met solliciteren? De concurrentie is vaak moordend en er zijn zóveel opties, verschillende sectoren en functies!
  3. Of er zijn juist heel weinig vacatures waarvan je echt denkt dat het iets voor jou is. Shit, misschien toch moeilijker een baan te vinden dan je dacht?
  4. Je wilt aan de ene kant uitdaging, maar aan de andere kant besef je ook wel dat je érgens moet beginnen en dat je misschien niet téveel eisen kunt stellen. Of wel?
  5. De klok tikt door, de dagen en maanden tikken weg en je hebt nog geen volgende stap bedacht, maar wel het gevoel dat je allang iets bereikt moest hebben. Of dat mensen van je verwachten dat je allang iets had bereikt. PRESSURE!
  6. Tijdens je studie had je altijd wel een deadline of een doel, en nu heb je écht even niks te doen. Maar toch heb je de hele tijd het gevoel dat je iets nuttigs moet doen, dat je twintig sollicitatiebrieven had kunnen versturen in plaats van een middag Netflixen. Als je niks doet voelt het alsof je niet vooruit komt, alsof je niet alles eruit haalt wat erin zit. Je kunt niet meer ‘verantwoord’ niks doen (of zo voelt het in ieder geval, want TUURLIJK kan dat wel).
  7. Dat je tien keer per week de (heel lief bedoelde) vragen moet beantwoorden of je al een baan hebt gevonden, of je al een plan hebt of wat je nu wilt gaan doen.
  8. Vrienden en familie zien is niet meer zo vanzelfsprekend als tijdens college. De ritmes veranderen, sommigen werken al, sommigen studeren nog en een tijd of dag afspreken is niet meer zo makkelijk als voorheen.
  9. Voor zó veel functies moet je minstens drie of vijf jaar werkervaring hebben. Hoe kunnen net afgestudeerden dan überhaupt die ervaring opdoen, als je toch nergens wordt aangenomen omdat je geen ervaring hebt?!
  10. Dag stufi en overal studentenkorting krijgen, dag gratis reizen (wat zijn die treinkaartjes eigenlijk duur), hallo additionele vaste lasten! Het is nu toch echt tijd om serieus na te denken over je financiën en alles op een rijtje te gaan zetten. Waarom hebben we niet meer gespaard?!
  11. Het eigenlijk helemaal niet kunnen genieten van de overwinning van het behalen van je diploma, en dus eigenlijk meteen de prestatie vergeten die je hebt geleverd omdat je je weer druk maakt om de volgende stap. HALLO, JE BENT AFGESTUDEERD! Dat is echt bijzonder, dus sta er wel even bij stil. Dagelijks.
  12. Nu moet je jezelf écht serieus gaan nemen, en ervoor zorgen dat anderen je ook serieus nemen. We zijn geen studenten meer, we hebben veel kennis en ervaring opgedaan de afgelopen jaren en we hebben écht iets toe te voegen. We moeten er alleen nog even in geloven.
  13. Studeren geeft houvast, het geeft structuur in een dag (of niet, en dat vind je dan ook niet erg want je studeert toch). Je hebt altijd wel een deadline, een verslag of tentamens in het vooruitzicht. maar nu niet, je hebt nu iets teveel vrijheid waardoor je zelf een productief ritme moet vinden. Niet makkelijk!

Waar loop of liep jij tegenaan toen je net klaar was met studeren?

Liefs,
Laura.

Author: Laura

Ik ben Laura, een 24-jarige blogger en freelancer. Ik ben in 2015 afgestudeerd aan TMO Fashion Business School en heb recentelijk mijn MSc Marketing Management afgerond aan de Universiteit van Groningen! Sinds maart 2017 woon ik samen met mijn vriend Tim in Haarlem. Op Style Remains vind je artikelen over geluk, zelfontwikkeling, ambitie, succes, ondernemen & bloggen.

Leave a Comment

Your email address will not be published.

  • Dit is allemaal zo herkenbaar! Zelf studeer ik deze zomer af en ik heb nu al die druk van wat ik volgend jaar wil doen. Verder studeren of werken? En hoe vind ik dan werk? Die zekerheid van de voorbije jaren valt plots helemaal weg.

    • Haha, precies dat gevoel! Maar ik kan inmiddels uit ervaring spreken dat het allemaal op z’n pootjes terecht komt 🙂 En dat het helpt om jezelf niet teveel druk op te (proberen) leggen. Succes met afstuderen! Liefs

  • Ook: het gevoel dat als je nu niet meteen een baan vindt en ervaring opdoet, je status van afgestudeerd zijn in waarde gaat verminderen. Dus dat je nu meteen je kennis in de praktijk moet gaan bewijzen omdat je kennis anders ‘verjaard’. Dus nu reizen/rustig de tijd nemen om na te denken wat je wilt/lekker een fijn baantje in een cafeetje nemen etc. voelt niet als een optie!

    Wat kunnen we onszelf toch gek (laten) maken! Ik zou zo graag keuzes willen maken op basis van vertrouwen in plaats van angst. Maar ik ben bang (daar heb je m weer!) dat als ik dat doe, dat ik dan onomkeerbare schade aanricht aan mijn toekomst. Oftewel, een super proportionele gedachte.

  • Vooral dat van jezelf serieus nemen, dat merk ik nu al terwijl ik nog niet eens afgestudeerd bent. Dat gevoel van ”oh jongens straks heb ik een echte baan in het onderwijs en dan moet ik echt laten zien wat ik allemaal weet en kan MAAR WAT WEET EN KAN IK EIGENLIJK ALLEMAAL?” Je hebt er vier jaar studie op zitten en je weet dus dat je onwijs veel geleerd hebt, maar dat besef dat je straks ook daadwerkelijk de expertise hebt om je beroep uit te oefenen is nogal wat haha.

  • Enorm herkenbaar…
    Ik ben nu bezig me afstuderen, hopelijk in mei klaar. Toevallig dat ik in mei ook ga samenwonen dus ik merk dat ik veel stress voel hoe ik dat in hemelsnaam ga bekostigen.
    Gelijk een baan zoeken of nog verder studeren… af en toe ontstaat er echt paniek in mijn hoofd

  • Ohhhhhh dit is zo herkenbaar! Grappig genoeg heb ik dat nu weer opnieuw. Ik ben na mijn afstuderen full time gaan werken, toen ene jaar gaan reizen (daar ben ik nu nog) maar nu ik bijna aan het eind ben, stellen veel mensen mij weer de vraag “en wat ga je doen als je terug bent?” en val ik dus weer opnieuw in deze fase. Al moet ik heel eerlijk zeggen dat ik het tegenwoordig wel makkelijker los kan laten. Ik zíé het allemaal wel!

    • Dat kan natuurlijk ook, haha! 🙂 Maar een jaar reizen is een enorme ervaring die je waarschijnlijk later niet had willen missen! En je komt altijd wel weer terecht op een leuke plek. Inderdaad loslaten, super goed! Liefs

  • Oh 11, absoluut 11: ik zit er nu middenin. Ik heb 2 weken geleden op donderdag te horen gekregen dat ik mijn master heb gehaald en dus nu afgestudeerd ben aan de Uni. Inmiddels denk ik: ‘ach joh, het is maar afgestudeerd zijn. Nu snel werk vinden.’ Ik leg de lat voor mezelf constant weer heel hoog en na iedere prestatie heb ik het gevoel weer een nieuwe mijlpaal te moeten bereiken, en snel ook. En nu ik verzuip in de vrije tijd is dat soms erg lastig om weer even bij stil te staan, alles moet ‘zo snel mogelijk’ voor ik in een leeg, zwart gat beland.

    • Gefeliciteerd! Haha ja, precies. Heel herkenbaar! Maar daarom moeten we er echt regelmatig bij stil staan wat voor prestatie we hebben geleverd en dat je best even wat adempauze hebt verdiend. Liefs

  • Ik had (gelukkig) de luxe dat ik bij mijn stageplek een baan aangeboden kreeg, nadat ik was afgestudeerd. Dat zorgde dat een hoop zorgen als sneeuw voor de zon verdwenen. Het begon daarna pas, die twijfel, dat ik geen tijd had genomen even uit te zoeken hoe alles werkte maar gewoon van avontuur in avontuur gesprongen was, dat ik ineens de zenuwen kreeg. Gek genoeg blijkt maar weer: alles heeft dus zo z’n voors en tegens 🙂

    • Ik heb precies hetzelfde! Het gevoel dat je de ‘makkelijke’ keus hebt gemaakt, ipv echt ervoor te durven zitten en te denken: waar gaat mij hart sneller van kloppen? Voluit te durven dromen en vervolgens te bedenken waar/hoe je zou willen beginnen. Terwijl anderen zitten te stressen over überhaupt het vinden van een baan kan ik niet eens genieten van mijn luxe positie (zoals geen geldstress) en ben ik alleen maar bang dat ik niet de juiste keus heb gemaakt en hier tot in de eeuwigheid vast zit en nooit meer ga durven te kiezen voor datgene (wat dan????) wat ik echt wil. Vele heimelijke blikken naar buiten werpen en denken, ach, was ik maar fijn buiten!!! Ipv hier achter een bureau. Ahhhhhh

      • Ik snap wat jullie bedoelen! Dat je nu in een comfortabele positie zit en daardoor minder snel de ‘sprong in het diepe’ zult wagen door voor iets anders te gaan? Maar in de praktijk (als je de angst even wegdenkt) kun je natuurlijk iedere dag die keuze maken of op zoek gaan naar wat je écht heel graag wilt doen! 🙂 Inderdaad, alles heeft zijn voors en tegens. Bedankt voor jullie reacties! Liefs

  • Dit artikel is echt een en al herkenning. Althans niet op dit moment, maar wel 1,5 jaar geleden toen ik net afgestudeerd was. Ik had na mijn afstuderen geen idee wat ik precies wilde gaan doen, maar voelde wel onwijs veel druk vanuit mijn omgeving om snel een baan te vinden. Ik solliciteerde me een slag in de rondte en had ondertussen 4 freelance klussen waar ik meer dan fulltime en ook hele dagen in het weekend mee bezig was. Dat deed ik vooral om maar te laten zien aan andere mensen dat ik echt wel iets omhanden had. Achteraf gezien was het gekkenwerk en had ik veel meer van die tijd moeten genieten. Want inderdaad, hoe bijzonder is het om afgestudeerd te zijn! En na al die jaren hard studeren mag je best eens jezelf de tijd gunnen om na te denken over wat je wilt en om gewoon eens leuke dingen te doen.

    • Haha, zulke dingen zie je altijd achteraf he? Dat heb ik nu ook, terwijl ik in die periode echt geen seconde écht kon genieten van de vrije tijd omdat ik bezig was met de volgende stap. Liefs