Misschien ben ik wel gewoon niet geschikt als blogger

Soms ben ik een beetje klaar met de online wereld. De wereld waar alles bestaat uit mooie filters, perfecte zonnebrillen, perfecte outfits en waar de eyebrows van iedereen on fleek zijn (wat niet eens een bestaand woord is). Waar mensen je gaan volgen in de hoop dat je terug volgt en het volgers aantal dus met de dag schommelt. 

Een beetje het standaard riedeltje, waar iedereen denk ik wel tegenaan loopt. Maar weet je, misschien ben ik meer klaar met het feit dat ik er onzeker van word, al die perfecte foto’s, van perfecte mensen die perfect weten hoe ze moeten poseren. En ook wél gigantisch veel volgers hebben. Dan twijfel ik aan mezelf, waarom ik niet zo op foto’s kan staan. Waarom ik niet elke dag geweldige outfits aan heb. Of waarom ik niet elke dag spannende en Instagram-waardige dingen doe en mezelf het grootste deel van de tijd écht niet op camera wil vertonen

Waarom zou ik, iemand die eigenlijk helemaal niet graag in de belangstelling staat en alleen maar heel erg kritisch is op zichzelf, dan eigenlijk doorgaan met bloggen? Klinkt namelijk nogal tegenstrijdig allemaal. Ik twijfel er soms echt aan: wat heb ik jullie nou te bieden, in vergelijking met al die bloggers en vloggers die ik zelf ook met veel plezier volg, die zichzelf zo open durven te stellen, die zo goed zijn in foto’s (laten) maken, poseren, precies de juiste filters kiezen en de juiste edit-skills hebben? Ik voel me dan echt op elk gebied net-niet. 

Ik vind het echt heel erg knap hoe zij zichzelf online weten neer te zetten en hoe zij elke keer mooie beelden weten te creëren. Ik ben namelijk het grootste deel van de tijd veel te onzeker en zelfbewust om zo vaak op de foto te gaan. Ik ben ook veel te veel bezig met wat anderen wel niet van me zullen denken. Daarnaast heb ik (op mijn moeder na, maar die woont anderhalf uur van me vandaan) geen mensen om me heen die foto’s of filmpjes maken heel erg leuk vinden. En áls mensen dan foto’s van me maken ben ik negen van de tien keer niet tevreden over hoe ík erop sta, ook al is de outfit of de kleding nog zo leuk. Dan kan ik daar echt chagrijnig en ontevreden van worden.

Nu ik ben afgestudeerd denk ik veel na over wat ik wil. Als ik de onzekerheid over mezelf even aan de kant zet lijkt het me toch heel leuk om online iets op te bouwen, om echt een groter bereik te krijgen en nog meer in contact te staan met jullie. De drijfveren van mijn blog (schrijven, interactie met jullie, mijn leven delen, inspireren, motiveren) zijn namelijk nog steeds aanwezig, maar het lukte eerder gewoonweg niet omdat iets verder opbouwen tijd, geld en energie kost, en ik te druk was met mijn studie(s).

Toen ik nog actiever was haalde ik zoveel voldoening uit het contact met jullie, uit jullie lieve reacties en uit de ‘engagement’ van mijn lezers. Want die is echt hoog op mijn blog. De uitspraak ‘kwaliteit over kwantiteit’ gaat natuurlijk altijd op, ook in het aantal volgers of bezoekers. Ik heb liever 1000 volgers die betrokken zijn en mij echt volgen om ‘mij’, dan 10.000 volgers waarvan het grootste deel nep is.

Maar als ik echt voor mijn blog en eigen bedrijf wil gaan betekent dat ook dat meer mensen mij gaan zien, mijn foto’s en artikelen gaan beoordelen. Dat ik veel actiever ‘out there’ moet gaan zijn. En ik weet niet of ik dat wel durf. Want ik vind schrijven heel erg leuk, ik vind fotografie heel erg leuk, maar ik denk dat als je echt wilt groeien als blogger en met je social media kanalen, dat je dan ook jezélf moet laten zien. En dat vind ik doodeng. Niet dat mensen altijd verwachten dat je perfect bent, maar je moet jezelf wél laten zien. Met alle imperfecties.

Ik weet ook niet of jullie er überhaupt op zitten te wachten dat ik weer actiever word overal, of ik überhaupt iemand ben die geschikt is voor zo’n groot bereik en zoveel volgers. Ik heb altijd een (relatief) kleine club trouwe lezers gehad die meer als online vriendinnen aanvoelen dan als bezoekers, ik heb (relatief) weinig volgers op social media. Maar die groep is wel ontzettend lief en betrokken bij mij, daar voel ik me veilig bij (wauw, dat rijmt). Maar toch is jezelf klein houden omdat het veilig is natuurlijk niet de manier om vooruit te komen.

Ik weet ook wel dat heel veel mensen het juist leuk vinden om de wat minder perfecte bloggers en Instagrammers te volgen. Om te lezen over de niet zo perfecte, menselijke dingen in het leven. Maar ik ben er denk ik gewoon nog niet zeker van wat ik jullie te bieden heb. Of jullie hetgeen wat ik zou willen creëren wel leuk vinden. Of ik überhaupt wel weet wát ik wil creëren.

Haha, wauw. Hoezo je valt in een zwart gat als je afgestudeerd bent?!

Als ik mijn eigen stuk hierboven terug lees zou ik echt tegen mezelf zeggen: DUDE, RELAX. Ga je eigen ding doen, BEGIN gewoon. Of beter gezegd, rust eerst even uit en denk na over wat je ZELF leuk vind. Maar soms (zoals toen ik dit schreef, een paar weken terug) zit ik even in een negatieve spiraal en duurt het even voor ik daar weer uit kom. Ik ben echt niet (meer) altijd zo onzeker over mezelf hoor, maar nu wilde ik het gewoon even van me afschrijven omdat ik hier al een paar weken mee worstel. 

Het hoéft niet precies zoals anderen het doen, het hoeft niet allemaal perfect. Misschien maakt het ook allemaal niet uit, moet ik alles wat meer los laten (you think Lau?!). Ik merk dat ik op dit moment teveel gefocust ben op de negatieve impact van de online wereld in plaats van op alle mooie kanten ervan. Ik hoop dat ik daar in Noorwegen echt even afstand van kan gaan nemen. Ik ga mezelf echt dwingen om niet de hele tijd bezig te zijn met of ik wel leuk op de foto sta, of ik wel leuke (video)beelden maak, want dat is echt extreem zonde van de energie en van het moment, en onnodig.

Hopelijk kan ik na de vakantie, als ik écht uitgerust ben van het afgelopen jaar, met een frisse blik kijken naar mijn toekomstplannen. In de tussentijd zou ik het heel fijn vinden om van jullie te horen hoe jullie over dit soort dingen denken, wat jullie het leukst vinden om te lezen of te zien op mijn blog.

Liefs,
Laura.

PS: En als je me nog niet volgt op Instagram is DIT het moment om wat support  mijn kant op te sturen, haha!

PPS: Na zo’n negatief verhaal wilde ik jullie toch ook nog even heel erg bedanken voor alle lieve berichten die ik dagelijks krijg, de lieve reacties op Instagram en op mijn blog en voor het feit dat jullie nog steeds mijn blog lezen. Means a lot! 

Author: Laura

Ik ben Laura, een 24-jarige blogger en freelancer. Ik ben in 2015 afgestudeerd aan TMO Fashion Business School en heb deze zomer mijn MSc Marketing Management afgerond aan de Universiteit van Groningen! Sinds maart 2017 woon ik samen met mijn vriend Tim in Haarlem. Op Style Remains vind je artikelen over geluk, zelfontwikkeling, ambitie, succes, ondernemen & bloggen.

Leave a Comment

Your email address will not be published.

  • Ik snap je heel goed, je twijfels, je onzekerheid, het vergelijken… herkenbaar. Maar ik vind je content altijd superleuk om te lezen en heel vaak ook inspirerend, en ik weet uit ervaring dat je echt niet per se outfitposts hoeft te maken (ik doe dat nooit) of altijd je Instastory moet updaten (doe ik ook nooit). Gewoon lekker je eigen ding doen, schrijven zoals jij fijn vindt, over de onderwerpen die jij kiest. Want juist daardoor laat je jezelf aan de wereld zien en dat hoeft niet altijd met je gezicht erbij!

  • Ik kan alleen maar zeggen dat ik dit heel herkenbaar vind. Ik ben zelf ook geen persoon die graag in de belangstelling staat, maar dan heb ik wel een blog die compleet rond mezelf draait. Ja, huh?! Het is vooral dat vergelijken dat mij de das omdoet. Andere bloggers hebben een mooiere Instagram-feed, kunnen beter schrijven, hebben dit en kunnen dat. Maar hoe dan ook… wat ik net zo leuk vind aan jouw blog is dat je zo uniek en eigen bent. Ik zou namelijk zeggen om vooral door te doen zoals je bezig bent, want dat is helemaal goed zo 🙂

  • Weet je, wat jij van al die perfecte bloggers vindt, vinden een hoop mensen van jou. Die denken dat jij een perfect leven hebt en daarom is het helemaal niet erg om een keer een wat minder perfecte foto te plaatsen of te vertellen hoe je je echt voelt in een blogpost. Je hoeft jezelf echt niet te veranderen naar one of a kind. Mensen die je volgen volgen je om jou te zien, en niet zo’n miss perfect. Ik vind je een geweldige blogger💕 succes❤

  • Heel herkenbaar! Ik word ook wel eens moe van al die perfecte foto’s, perfecte outfits en perfecte (voor het oog dan) levens. Doe gewoon je eigen ding, dat maakt jou zo uniek en leuk om te volgen!! Je eerlijkheid en eigenheid maakt dat ik je (nu nog als één van de weinige bloggers) blog blijf bezoeken. You rock!!

  • Ik denk dat het merendeel van de meiden van onze leeftijd onzeker wordt van al die perfecte Instagram foto’s, wetende dat de realiteit meestal toch heel anders is. Wat je nu doet vind ik super leuk, maar ook hoe het eerder was. Niet voor niets volg ik jou al van ergens in het begin en volg ik jou nog altijd. Jou eerlijkheid is heel veel waard. Daarnaast spreekt jiu manier van schrijven en de onderwerpen spreken me aan! Heel wat jaren geleden kocht ik ook een LG met zon schuiftoetsenbord, omdat jij er een goede review over had geschreven. Ik denk dat je met jiu blog toch meer invloed hebt op je volgers dan je wellicht denkt.

  • Ik volg jouw blog al heel lang en jij bent de enige waar ik steeds even terug kom om te kijken of je weer wat nieuws geplaatst hebt. Andere bloggers gaan me snel vervelen, omdat het vaak op elkaar lijkt. Ik waardeer je eerlijkheid en ik vind je blog juist leuker geworden nu je minder over mode schrijft en meer over persoonlijke ontwikkeling, studie en lifestyle. Je maakt leuke artikelen en ik doe er altijd veel inspiratie op :). Ik ga zelfs een master Marketing volgen aan de RUG, omdat jij daarover geschreven hebt. Ik wist niet eens dat dat kon, of dat er überhaupt een master Marketing bestond. Je foto’s zijn mooi en blog heeft veel sfeer <3 Onzekerheid is niet nodig, je doet het echt heel leuk. Ik kijk uit naar je artikelen over je beginnende carrière. Liefss

  • Ik ben je gaan volgen op Insta hoor, haha 😉 Maar je verhaal is herkenbaarder dan me lief is eigenlijk. Vooral je op elk gebied een ‘net-niet’ voelen, maar goed. Aan de andere kant hoort dat er misschien ook wel bij, maar hoewel ik gewoon doorga stagneert het nu allemaal best wel rondom mijn blog/fotografie. Voor mijn gevoel ontwikkel ik zelf ook niet meer wat dat betreft, en dat vind ik echt stom. Echt fijn dat je alles gewoon eerlijk zegt, dat wordt echt gewaardeerd en maakt je uniek als blogger! XX

  • Je doet het harstikke goed. Ik kom hier voor de kwaliteit en dat daar beeld bij is, is ook mooi. Je maakt harstikke mooie foto’s (hallo mooie bank die mijn naam nog steeds roept). Zoek waar je plek is. Als je het niet prettig vind om foto’s van je zelf te maken kun je hier mee leren omgaan of ervoor kiezen ze niet zoveel te maken of te plaatsen. Ik kijk voornamelijk naar food foto’s en interieur. Ik volg ook mode bloggers maar kijk dan voornamelijk naar hoe de kleding zit en haal er inspiratie op. Ik kan me voorstellen dat je door deze wereld heel erg word geconfronteerd met je zelf.. Wat heel logisch is, je bent er heel bewust mee bezig. Maar neem vooral je tijd. En dan komt het wel. De tijd na je studie is er een om van te leren, te ontdekken en je ontplooien. Doordat je zo interactief bent met je volgers maakt je ook heel uniek in mijn ogen. Je neemt de tijd voor ons voelt het. Ik voel me soort van onderdeel van. Alsof ik je ‘ken’. Je schrijft ook nog eens heel mooi..

  • Ik vind het zeker leuk om te lezen, je voelt ook als een vriendin hohi. Juist omdat ik je al zolang volg. Ik denk ook dat onzekerheid bij deze levensfase hoort, helaas

  • Ach joh, wie leeft er nu wel het instagram-perfecte leventje? Niemand toch? Ik vind dat je best imperfecties mag laten zien op instagram en ook op je blog. Je blog ben je toch gestart voor jezelf, waarom zou je dan aan meningen of voorwaarden van anderen moeten voldoen. Nee, lekker voor jezelf blijven bloggen, zo blijf je het meest trouw aan jezelf en kan je er waarschijnlijk ook het meeste van genieten.

  • Ik vind net dat je behoorlijk zelfbewust en zelfzeker overkomt in heel veel van je blogberichten. Vooral blijven verder doen dus.Ik lees je al een tijdje, ook al ben je een pak jonger dan mij en zit je in een andere levensfase, toch boeit het me steeds.
    En persoonlijke berichten vind ik altijd de leukste.

  • Sjees, dit had ik zelf kunnen schrijven… Ik zit ook echt ontzettend te twijfelen over mijn blog en vraag ik me af of ik niet te onzeker ben (en perfectionistisch, super nare combinatie) voor deze bezigheid. Ik kan dan ook alleen maar met het clichee komen: doe waar jij je goed bij voelt. En neem de tijd om na te denken over wat dat precies is, je hoeft het niet meteen te weten 🙂 Komt vast goed!

  • Ik vind het wel herkenbaar. Eng om nieuwe dingen te doen, omdat andere mensen daar weer een mening over hebben. Vandaag heb ik het voor het eerst online durven zetten en stiekem ben ik er toch wel trots op. Lekker zo doorgaan, want het is heerlijk om steeds terug te komen op je blog, of je nu perfect op de foto staat of niet.

  • Mooi verhaal Laura! Ik denk dat je jouw thema voor de toekomst hebt gevonden. Niet negatief, maar wel kritisch kunnen zijn over alles wat er online op ons af komt. De ware persoon zit in jezelf, niet op een scherm. Ga door, ik blijf een van je grootste fans!

  • Héél herkenbaar. Ik heb jarenlang persoonlijk geblogd, maar dat kwam er de afgelopen jaren niet meer uit (next-chapter.nl, komt je misschien nog bekend voor?). Intussen ben ik verhuisd naar Boedapest en ben ik daar een blog over begonnen. Mijn foto’s zijn niet geweldig, mijn schrijfsels zijn ook niet heel bijzonder. Maar ik vind het zó leuk om te doen. Ik ben stapelverliefd op de stad en dit is mijn manier om het met iedereen te delen. Het doet me serieus een beetje pijn als mensen zeggen dat ze hier geen goede ervaring hebben gehad, en daarom wil ik mensen helpen met mijn tips. Ondertussen krijg ik ook hartstikke leuke reacties. Van familie/vrienden/oud-collega’s/kennissen uit Nederland, maar ook Nederlanders die in Boedapest wonen en me herkennen van Instagram (ik heb eerst alleen in het Nederlands geblogd) en mailtjes voor tips en aanvragen voor tours (!). Dat is wat het zo leuk maakt en waar ik het voor doe.

    En over jou: ik volg je al járen. Volgens mij al sinds we allebei nog op de middelbare school zaten. Of al sinds je vorige blog (ik ben de naam even vergeten). Dat is niet voor de fashion, want daar ben ik eerlijk gezegd niet zo geïnteresseerd in. Wat ik wél leuk vind zijn de persoonlijke stukken, je interieur artikelen én je mooie foto’s. Gewoon door blijven gaan, want al die mensen die je volgen, volgen je omdat er iets goeds aan jou (en je blog) is. Niet omdat ze het niet leuk vinden 😉

  • Hoi,
    Je kent me niet maar ik kwam een tweet tegen in mijn tijdlijn, en ben toen eens gaan kijken. Ik herken heel erg veel in je verhaal. Wilde heel graag een beautyblogger zijn, of worden. Maar het ging gewoon niet, het paste niet bij me. Uiteindelijk heb ik de knoop doorgehakt en ben alleen nog maar gaan bloggen over onderwerpen die ik ècht leuk vind. Het heeft me amper volgers gekost en ik heb er nu veel leuke, nieuwe volgers bij gekregen. Plus, ik vind bloggen weer helemaal leuk nu.
    Ik denk dat je je hart moet volgen, en niet te veel naar anderen moet kijken (deed ik ook altijd). Mensen volgen jou omdat ze jou leuk/uniek/tof vinden om wie jíj bent, echt waar 🙂 Er zijn al duizend ander bloggers die allemaal op elkaar lijken. Uit de grote kudde springen en net een beetje anders zijn is juist heel bevrijdend, heb ik ervaren. Succes, met alles! x

  • Wat je beschrijft vind ik erg herkenbaar. Toen ik nog mijn Nederlandse blog runde merkte ik dat er maar eigenlijk maar een manier was om flink te groeien; door meer van mezelf te laten zien, en meer de rol van “influencer” op me te nemen. En dat terwijl ik eigenlijk alleen maar lekker beauty reviews wilde schrijven 😉

    Als nieuwe uitdaging ben ik toen daarnaast mijn Engelstalige self-improvement blog gestart. Door de niche was het natuurlijk niet echt nodig om heel erg aan de slag te gaan met mijn persoonlijke online (en offline) presence als blogger, maar ik merk dat ik nu meer wordt gewaardeerd om de content die ik schrijf, dan om welke producten ik gebruik / wat ik in mijn leven zoal uitspook. Daarbij vind ik de Engelstalige / internationale blogwereld veel vriendelijker en aantrekkelijker (ondanks dat SEO in het Nederlands een stuk makkelijker is)!

    Wat ik probeer te zeggen is, dat ik denk dat er voor iedereen een plekje is om zichzelf te zijn als blogger op het web. Ik hoop dat jij ook snel je draai vind in hoe je je als blogger wilt uiten; ik vind je blog namelijk super!

  • Hee Laura! Juist omdat de wereld opeens bestaat uit alleen maar goedlopende blogs en bloggen/vloggen een beroep is geworden waardeer ik de ‘kleinere’ blogjes des te meer. Brrr ik krijg de kriebels van bloggers die vooruit moeten werken omdat ze zich wel aan hun uploadschema moeten houden. Juist bij jou zie je hoeveel liefde er in een artikel zit. Jij hebt de guts om wel voor jezelf te kiezen en pauze te houden wanneer dat nodig is. En stiekem ook de guts om een blog te zijn begonnen. De leukste artikelen zijn dan ook artikelen waar je jezelf in kunt herkennen. Als je vertelt over afstuderen, samenwonen en de overstap naar een andere provincie. Hierbij een mooie quote die ik laatst tegenkwam: Durf te falen. Verlies eens de strijd. Streef niet naar perfectie. Omarm je kwetsbaarheid.

    En nu lekker genieten van je vakantie!

  • Ik denk dat het belangrijk is dat jij kijkt waar jij je goed bij voelt. Je trouwe volgers zullen blijven, welke keuze je ook maakt.
    Ik denk dat online altijd een negatieve lading zal blijven houden. Juist mensen, zoals jij, zorgen voor de positieve lading!
    But first things first: enjoy you’re vacation. De online wereld is er nog steeds, zelfs als jij nu eerst gaat genieten